چند ماه پیش بود که به معرفی بیشتر و بهتر لینوکس فکر میکردم. اصلا چرا باید دیگران رو با نرمافزارهای آزاد و به طور ویژه با لینوکس آشنا کنم؟ خب کار با لینوکس لذت بخشه، چرا نباید دیگران رو تو این تجربه خوب سهیم کرد؟ مهمتر از اون کاربر بیشتر باعث ترغیب شرکتهای تجاری میشه که برنامههای خودشون که پراستفاده هستند رو به لینوکس پورت کنن. خوب پس برای حمایت و ترویج لینوکس دلیل کافی داشتم؛ از کجا شروع کنم؟ شروع کنم به ترجمه خبرهای مرتبط توی وبلاگم؟ آیا موفق به رسیدن به هدفی که دارم میشم؟
چیزی نگذشت که پیبردم نرمافزار آزاد از جامعه کاربری (Community) جدا نیست. این جامعه کاربری هست که نرمآزاد رو به وجود میاره و از اون استفاده میکنه. چرا دو تا سایت خبری خوب به زبان فارسی در مورد لینوکس نداریم در عوضش ۱۰۰۰ تا سایت دانلود Warez و ۵۰ تا مافیای وب داریم؟ چرا همین عربهایی که بشون میگیم سوسمار خور اینقدر توی نرمافزارهای آزاد پیشرفت کردن و تقریبا تمام برنامهها مطرح رو ترجمه کردن ولی ما هنوز تو سادهترین ها موندیم؟
تصمیم گرفتم هرجور شده به این جامعه کاربری کمک کنم. بهبود سایتهای موجود یا راهاندازی سایتهای جدید، هرجا که تو این زمینه کمبود احساس میشه. در این گشت و گزارهام رسیدم به linuxreview.ir که سایتی بود به ظاهر در مورد بررسی نرمافزار و دیستروهای لینوکسی، با چند پست و کامنت. سایت ایده خیلی خوب و جدیدی داشت و یه گزینه عالی برای شروع کار. همکاری رو شروع کردم با معرفی اون، ترجمه و بعد نوشتن چند بررسی که محتوا فقط در حد ترجمه نمونه و همونجوری هم که انتظار میرفت بازدیدهای سایت به حد خوب و قابل قبولی رسید. بعد از اون اختلافات من و مدیر سایت بالا گرفت. برای من linuxreview.ir سایتی بود که قراره محتوای مناسبی تو زمینهای که فعاله تولید کنه. وقتش بود برم دنبال سایتها دیگه ولی مدیر این سایت میخواست همه چیز تحت نام لینوکس linuxreview باشه و همه رو توی دسته بندی خودی و غیر خودی قرار میداد.
میدونید ما ایرانیها کار گروهی رو بلد نیستیم چون اون رو توی مدرسه یادمون ندادند، مثل خیلی چیزهای مهم دیگه که یادمون ندادند و انگار حفظ کردن یه سری فرمول ریاضی و فیزیک بیمعنی مهمتر بود. فکر میکردم کار گروهی یعنی از مواضع خودت کوتاه بیای و حرفهای دیگری رو قبول کنی؛ الان معتقدم هر ایرانی یه دیکتاتور کوچولو داخل خودش داره، هرقدر تو از مواضعت کوتاه بیای اون دیکتاتوره بیشتر مجال خودنمایی پیدا میکنه. نمیدونم ایشون چی فکر میکرد که به این نتیجه رسید که من میخوام سایتش رو بدزدم! به هر حال نمیگم من بدون تقصیر بودم، شاید بیشتر به خاطر اشتباهات خودم بود و متاسفم که به اینجا رسید. در آخر هرکاری که linuxreview الان انجام میده در راستای هدفهایی هست که دارم و با این وجود هنوز هم ازشون گلهای ندارم 
به شخصه از هر شکست خوشحال میشم چون کلی تجربه کسب میکنم ازش. حالا تلاش دوم رو شروع کردم با عنوان آزادراه. این سایت قراره پاسخی به روند پرشتاب توسعه برنامههای آزاد باشه و سعی داره جامعهکاربری رو از اخبار و تازه های دنیای نرمافزارهای آزاد، لینوکس و متن باز و مطالب آموزشی پیرامون اونها بهرهمند کنه. خدا رو چه دیدی شاید در آینده با نیازسنجی بهتر مخاطب بخشها جدیدی هم بش اضافه کردیم.
برنامهها زیادی برای آینده دارم و فکر میکنم واقعا توی زیرساختها مشکل داریم. حالا حالا باید صحبت کنیم در مورد نرمافزار و فناوریهای آزاد و فوایدشون رو در آموزش و تجارت بشناسیم. شاید آزادراه شروعی باشه که بتونیم با کمک هم وضعیت فعلی (که بیشباهت به فاجعه نیست) رو تا حدودی بهبود ببخشیم
